سخنی کوتاه با همسران بیماران ام اس

سخنی کوتاه با همسران بیماران ام اس
واکنش های شما در برابر دریافت خبر بیماری همسرتان ممکن است متفاوت باشد:
۱- ممکن است بخواهید پس از شنیدن این خبر گریه کنید، هیچ اشکالی ندارد؛ چون پس از آن احساس بهتری پیدا می کنید، قوی تر می شوید و بهتر می توانید با شرایط کنار بیایید.

۲- ممکن است فکر کنید خدای من دیگر بدتر از این نمی شود. به یاد داشته باشید که همسرتان هم همین احساس را دارد، اما این احساس او ده برابر از شما شدیدتر است. وقتی احساس درماندگی و ناامیدی می کنید، بدانید که همسرتان بسیار ناامیدتر از شماست و این برای همسر بیمارتان بسیار دردناک است که بفهمد شما هم درمانده شده اید. نگاهتان به مسئله سطحی است و او را درک نکرده اید.

۳-ممکن است فکر کنید خداوند شما را تنبیه می کند و عصبانی باشید که شما و همسرتان درگیر بیماری لاعلاجی شده اید. خشم در همان ابتدای فهمیدن بیماری همسرتان امری معمول است، نگران نباشید و بدانید این خشم از میان خواهد رفت.

۴-ممکن است بترسید و آنقدر وحشت کنید که بخواهید از این شرایط فرار کنید، درست مانند کسی که در اتاقی تاریک است و احساس می کند هیولایی می خواهد او را از بین ببرد. یادتان باشد شما حق انتخاب دارید که در تاریکی بمانید و بترسید و ببینید آیا واقعا هیولایی وجود دارد یا نه.

با وجود همه این واکنش ها، بازهم می توانید کنترل رفتارتان را در دست بگیرید

سعی کنید هر گونه افکار منفی را از خود دور کنید، چون همسرتان به دلیل بیماری آسیب پذیرشده و اگر به این نگرانی ها و افکار منفی خود بیفزایید، ممکن است هر دو شما آسیب های جدیدی ببینید.

بدانید این وضعیت نه تقصیر شماست و نه تقصیر همسرتان، در کل تقصیر هیچکس نیست. ما انسانیم و به این دلیل در این دنیا زندگی می کنیم که قوی باشیم و رشد کنیم. بیماری ام اس می تواند به ما در رسیدن به این هدف کمک کند.

این بیماری زندگی شما را از بین نمی برد، بلکه به زندگی شما قالب و شکل دیگری می دهد.

اگر هر روز که بیدار می شوید به این فکر کنید که امروز روزی است که همسرتان باز تواناییی هایش را از دست می دهد، زندگی برایتان دشوار می شود. به جای آن باید شکر گذار باشید که امروز روز دیگری است که شما باز باهم و در کنار هم زندگی می کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *